Муайян кардани асосҳо ва пайванд
Навъҳои мавод, коркарди сатҳ, тозакунӣ, масоҳат ва фосилаи пайвандро сабт кунед. Ҳолати сатҳ ва шакл ҳатто барои як мавод натиҷаро тағйир медиҳанд, бинобар ин ҷузъҳои воқеиро арзёбӣ кунед.
Раванди сахтшавиро тасдиқ кунед
Дастрасии UV, ҳудудҳои гармкунӣ, тобоварии ҷузъ ба гармӣ ва шароити сахтшавӣ бо намиро баррасӣ кунед. Пеш аз интихоби усулҳо маҳдудияти таҷҳизот ва ҷойҳои соядорро муайян кунед.
Муайян кардани дозакунӣ ва васлкунӣ
Миқдор, шакли хати мавод, вақт то васлкунӣ, вақти давр ва таҳаммули ҷойгиркуниро сабт кунед. Агар таҷҳизоти намунасозӣ ва истеҳсол фарқ кунад, такрорпазириро дар ҳар ду санҷед.
Меъёрҳои қабулро муайян кунед
Қувват, самти бор, ҷойивазкунӣ, ҳарорат, намӣ, даврҳои гармӣ ва талаботи таъмирро илова кунед. Иҷрои аввалияро бо иҷрои баъди санҷишҳои муайяни муҳит муқоиса кунед.
Роҳнамои умумии арзёбӣ. Иҷро ва мувофиқати навъи дақиқро бо ҳуҷҷатҳои ҷорӣ ва шароити воқеии арзёбӣ тасдиқ кунед.